BCS: wykorzystanie oceny kondycji w zarządzaniu stadem

Pojedyncza ocena BCS jest opisem kondycji w danym dniu, natomiast seria ocen pokazuje kierunek zmian w laktacji. Regularne zapisy mogą pomóc w analizie żywienia i zdrowia stada. (Penn State Extension)

Z oceny zrób narzędzie zarządzania

Porównuj tę samą krowę w kolejnych etapach oraz wyniki krów z podobnego okresu produkcyjnego. Zbyt duże lub zbyt małe otłuszczenie i nadmiernie szybkie zmiany kondycji mogą wiązać się z pogorszeniem zdrowia i wyników. (Penn State Extension)

Średnia dla całego stada może ukrywać różnice między grupami, dlatego zapis powinien pozwalać wrócić do konkretnego zwierzęcia i etapu laktacji. Arkusze opisane przez Penn State służą właśnie śledzeniu indywidualnych ocen w czasie. (Penn State Extension)

Okres przejściowy: patrz na to, co było wcześniej

Ujemny bilans energii po wycieleniu wiąże się z mobilizacją tłuszczu i utratą kondycji. Nadmierna utrata BCS przed porodem lub po nim może towarzyszyć gorszym wynikom zdrowotnym i rozrodczym. (Penn State Extension)

Przygotowanie odpowiedniej kondycji nie powinno zaczynać się dopiero w okresie przejściowym. Ważne jest zarządzanie żywieniem w całej laktacji i unikanie skrajnego otłuszczenia lub wychudzenia przy zasuszeniu. (Penn State Extension)

Spotkanie przy danych, nie przy wrażeniach

Do przeglądu przygotuj numer krowy, datę, dni laktacji, BCS i poprzedni wynik. Uzupełnij zestawienie o zmiany żywienia i zdarzenia zdrowotne, które zespół gospodarstwa chce omówić.

• Które krowy najszybciej tracą kondycję?
• Czy problem dotyczy jednej grupy lub okresu po wycieleniu?
• Czy obserwacja powtarza się w kolejnych ocenach?
• Co sprawdzimy przed korektą dawki i kiedy ocenimy rezultat?

Nie zmieniaj dawki wyłącznie na podstawie jednego punktu BCS, bez oceny pobrania i zdrowia. Traktuj ocenę kondycji jako część wspólnego przeglądu z doradcą i lekarzem weterynarii.

Jeśli dopiero wdrażasz ocenę, zacznij od podstaw BCS. Zobacz również żywienie a rozród oraz kontakt do doradców AquaBlend.

Materiał edukacyjny, który nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej. Diagnostykę i leczenie należy ustalać z lekarzem prowadzącym stado.